सतरंगी

सतरंगी ही दुनिया वेड्या, माणूसप्राणी विरळा न्हाय,

कशापायी हे मागं म्होरं, गोरा काय न काळा काय!

डोक्यावरची कवा सफेदी सांगे अनुभवाचे बोल,

एखांदा मग करू लागतो नवेपणाच्या गोष्टी खोल,

हरेक शिकवीत असतो ऐका, मोठा काय न बाळ्या काय!

कशापायी हे मागं म्होरं, गोरा काय न काळा काय!

तांबडं रगुत माझंन् तुझं, भात्तर ठोकं नाडीला,

पायं दोन हातं दोन, दोन डोळं जोडीला,

एकच काळीज धड्धड् धड्धड्, जाडा काय न कवळा काय!

कशापायी हे मागं म्होरं, गोरा काय न काळा काय!

कट्टाळवाणं जीणं जर का हरेक जण एक साचा,

येगळा हैस म्हणूनच लेका, हैस तू महत्त्वाचा!

प्रेम कराया येतंच गड्या, नास्तिक, देवभोळा काय!

कशापायी हे मागं म्होरं, गोरा काय न काळा काय!